Nala
Haar verhaal
Toen ik Nala (toen nog Chaja genaamd) afhaalde aan de luchthaven van Rotterdam, was ze een bange, ongelukkige hond. Nala komt uit Turkije waar een organisatie haar van straat haalde. Oorspronkelijk was het enkel de bedoeling dat ik Nala’s pleeggezin zou zijn, maar zoals jullie op alle foto’s zagen, is dat wat anders gelopen. Al na een paar dagen was Nala geadopteerd door mij want ik had echt die klik met haar en wou haar het allerbeste leven geven.
Onze westerse wereld was een eye-opener voor haar en ze was onder de indruk van de meest simpele zaken: gras, auto’s, haar mand, een bos, het strand… Het waren allemaal compleet nieuwe ervaringen waar ik haar doorheen moest loodsen. Door veel positieve training en een heel goede band, was ze na een half jaar al een heel andere hond. Ik zag haar beetje bij beetje openbloeien tot de lieve, sociale hond die ze nu is.
Haar opleiding
Het werd al snel duidelijk dat Nala enorm genoot van het contact met andere mensen. Daarom besloot ik om de opleiding therapiedierbegeleider te volgen bij Toscanzahoeve. Ondertussen zijn zowel Nala als ikzelf afgestudeerd en heeft zij jarenlang met veel enthousiasme haar steentje bijgedragen als therapiedier.
Nala was bij jong en oud graag gezien. Samen gingen we langs in woonzorgcentra, waar we bewoners én verplegers een fijn verzetje bezorgden. We leerden hen meer over hoe een hond denkt en communiceert, speelden een hondenquiz en deden allerlei activiteiten die tegelijk ontspannend en stimulerend waren. Zo konden bewoners Nala borstelen of snoepjes voor haar trucjes breken, waardoor ook hun motoriek en fijne handvaardigheid werden geoefend.
Ook in scholen heeft Nala heel wat betekend. Samen leerden we kinderen hoe honden ‘praten’ en hoe ze de lichaamstaal van een hond kunnen herkennen. We oefenden ook hoe kinderen zich het best gedragen wanneer ze een loslopende hond tegenkomen. Door kinderen op een positieve en begrijpelijke manier te leren omgaan met honden, kunnen we heel wat misverstanden en mogelijke bijtincidenten voorkomen.
Daarnaast speelde Nala een belangrijke rol in mijn traject ‘angst voor honden’, voor zowel kinderen als volwassenen. Haar rustige en zachte uitstraling maakte haar hiervoor bijzonder geschikt. Ze hielp mensen om op hun eigen tempo vertrouwen op te bouwen en positieve ervaringen met honden te beleven.
Nala’s opleiding begon met het afleggen van een MAG-test (meer uitleg hierover bij ‘Wat is een therapiedier’) en privélessen onder begeleiding van een trainster van Therapiedier VZW. De verdere training nam ik op mij. Daarnaast werd Nala betrokken bij verschillende vakken van mijn opleiding tot gedragstherapeut en therapiedierbegeleider. Ook voor haar waren dit waardevolle en zinvolle ervaringen. Na een combinatie van lessen, trainingen en stages studeerde Nala officieel af als therapiedier.
Na al die jaren vol mooie ontmoetingen, leerzame momenten en bijzondere ervaringen mag Nala ondertussen genieten van een welverdiend pensioen. Ze hoeft niet langer mee op pad en mag vooral lekker hond zijn. Alleen binnen mijn traject ‘angst voor honden’ wordt ze nog af en toe ingezet. Dit traject gaat bij ons thuis door, waardoor Nala zelf kan kiezen of ze wil deelnemen. Wil ze meedoen, dan is ze van harte welkom. Heeft ze liever rust, dan respecteren we dat uiteraard.
Zo kan Nala na haar jarenlange inzet blijven doen waar ze zo goed in is: op haar eigen rustige manier mensen helpen, maar nu vooral wanneer zij daar zelf zin in heeft. ❤️
Wat is een therapiedier?
Er wordt tegenwoordig veel met deze term gesmeten: een therapiedier. Maar wat is dat nu eigenlijk? Ik geef jullie hieronder de uitleg.
Een therapiedier vervult een bepaalde taak voor zijn/haar begeleider, die de persoon in kwestie niet meer alleen kan of die zelfs volledig worden overgenomen door het therapiedier. Het dier in kwestie kan ook op maat getraind worden voor gezelschap, sociaal contact en om structuur te bevorderen of eenzaamheid te doorbreken.
Er is geen beperking op welk soort dier een therapiedier kan zijn. Doorgaans wordt er het meest gewerkt met honden, katten, paarden, ezels en alpaca’s, maar ook papegaaien, konijnen en kippen zijn al getraind als therapiedier.
In mijn geval heb ik gekozen voor een hond, meer bepaald heb ik de opleiding zelfs gestart omdat Nala er zo geschikt voor is. Waarom leek ze mij zo geschikt? Ze geniet gewoon enorm hard van contact met allerlei mensen. Dat maakt van haar het perfecte actieve therapiedier voor haar taken zoals bij het traject 'angst voor honden'.
Ook daarin zit namelijk een verschil: passieve of actieve therapiedieren. Actieve therapiedieren worden getraind door en wonen bij hun begeleider en gaan telkens op opdrachten mee. Denk hierbij maar aan bezoeken in het woonzorgcentrum, kinderfeestjes, klashonden, bezoeken in het ziekenhuis (wat helaas nog niet toegelaten is in België) enzovoort.
Passieve therapiedieren kunnen getraind worden door een organisatie of door de persoon zelf. Blindengeleidehonden of epilepsiehonden worden veelal door organisaties getraind zoals Hachiko en Vrienden der Blinden. Nu is het zo dat Therapiedier VZW ook honden traint, samen met hun baasjes voor hun specifieke taak. Denk maar aan diabeteshonden, honden die angstaanvallen kunnen voorkomen of honden die er zijn om als maatje te dienen voor een kind met een handicap.
Bij de opleiding hoort sowieso een stuk opleiding van de baasjes zodat ze hun dier beter begrijpen en vlotter kunnen trainen, maar natuurlijk hoort er ook een heel traject met privélessen bij. Van zodra de eigenaars het gevoel hebben dat de dieren er klaar voor zijn, volgt er een kort examen voor de hond waarbij hij of zij kan afstuderen, indien deze al slaagde voor de MAG-test. De MAG-test is de Maatschappelijk Aanvaardbaar Gedrags-test waarbij er door middel van 16 vastgelegde testen wordt vastgesteld, of het dier geschikt is om therapiedier te zijn. Het is voor Therapiedier VZW belangrijk dat er enkel geslaagde dieren therapiedier mogen worden, omdat deze hebben bewezen het hoofd koel te kunnen houden in verschillende situaties en dit ook soms zonder eigenaar. Je wilt natuurlijk niet dat je hond een kind zou bijten omdat deze te prikkelbaar is en onder druk toeslaat.
